Strona główna Ludzie Robert Palmer: ikona brytyjskiego rocka i soulu, dżentelmen sceny

Robert Palmer: ikona brytyjskiego rocka i soulu, dżentelmen sceny

by Oska

Robert Palmer, charyzmatyczny brytyjski wokalista, autor tekstów i muzyk, znany z eleganckiego stylu i potężnego, dusznemu głosu, zmarł w wieku 54 lat. Urodzony 19 stycznia 1949 roku, na maj 2024 roku miałby 75 lat. W swojej karierze, która przyniosła mu światową sławę dzięki takim przebojom jak „Addicted to Love”, Palmer doczekał się dwójki dzieci ze swoją pierwszą żoną, Susan Thatcher, a jego życie prywatne było równie barwne, co artystyczna ścieżka.

Najważniejsze fakty:

  • Wiek: 75 lat (stan na maj 2024)
  • Żona/Mąż: Susan Thatcher (była żona), Mary Ambrose (partnerka)
  • Dzieci: Dwoje
  • Zawód: Wokalista, autor tekstów, muzyk
  • Główne osiągnięcie: Światowa sława dzięki przebojom „Addicted to Love” i „Simply Irresistible”, dwukrotny zdobywca nagrody Grammy.

Podstawowe informacje o Robercie Palmerze

Dane biograficzne: data urodzenia, miejsce urodzenia i śmierci

Robert Allen Palmer, znany szerzej jako Robert Palmer, przyszedł na świat 19 stycznia 1949 roku w Batley, w angielskim hrabstwie West Riding of Yorkshire. Jego życie zakończyło się niespodziewanie 26 września 2003 roku, podczas pobytu w Paryżu. W chwili śmierci miał 54 lata, a od tamtego tragicznego wydarzenia minęło już ponad 22 lata.

Wizerunek i styl artystyczny

Robert Palmer był szeroko rozpoznawalny dzięki swojej elegancji krawieckiej oraz potężnemu, dusznemu głosowi. Jego styl, zarówno muzyczny, jak i wizualny, wyznaczał pewne trendy. Szczególnie jego teledysk do utworu „Addicted to Love” z 1985 roku stał się kultowym symbolem przepychu i nadmiaru lat 80., definiując estetykę tamtej dekady w muzyce rock i pop.

Rodzina i życie prywatne Roberta Palmera

Dzieciństwo i młodość na Malcie

Choć Robert Palmer przyszedł na świat w Anglii, jego dzieciństwo miało silny związek z Maltą. Kiedy miał zaledwie kilka miesięcy, jego rodzina przeniosła się na wyspę, gdzie mieszkał do dwunastego roku życia. Przeprowadzka ta była ściśle powiązana z zawodem jego ojca, który pełnił służbę w brytyjskim wywiadzie marynarki wojennej. Pobyt na Malcie miał znaczący wpływ na kształtowanie gustów muzycznych młodego Palmera; to właśnie tam, słuchając amerykańskiego radia wojskowego, odkrywał dla siebie brzmienia bluesa, soulu i jazzu, które później miały odzwierciedlenie w jego twórczości.

Pierwsze małżeństwo i dzieci

W 1969 roku Robert Palmer poznał Susan „Sue” Eileen Thatcher. Ich związek szybko nabrał tempa, a para stanęła na ślubnym kobiercu dokładnie w dniu 21. urodzin artysty. Owocem tego małżeństwa było dwoje dzieci. Mimo wspólnych lat i potomstwa, związek ten nie przetrwał próby czasu i w 1993 roku doszło do rozwodu.

Ostatnia partnerka

W ostatnich chwilach życia Robertowi Palmerowi towarzyszyła jego wieloletnia partnerka i bliska współpracowniczka muzyczna, Mary Ambrose. Planowali oni wspólny, krótki odpoczynek w Paryżu, co czyniło jej obecność w tym tragicznym momencie jeszcze bardziej znaczącą.

Wartości i etyka pracy

W jednym ze swoich ostatnich wywiadów, Robert Palmer podkreślał znaczenie swojego pochodzenia z Yorkshire oraz wychowania przez ojca. Te doświadczenia ukształtowały w nim silną etykę pracy i zasady uczciwości w kontaktach międzyludzkich. Wpływy te były widoczne zarówno w jego życiu osobistym, jak i w podejściu do kariery artystycznej, gdzie ceniono go za profesjonalizm i autentyczność.

Kariera muzyczna i zawodowa Roberta Palmera

Początki w zespołach: The Mandrakes i The Alan Bown Set

Przygoda Roberta Palmera z muzyką rozpoczęła się wcześnie, bo już w wieku 15 lat. Jako uczeń Scarborough High School for Boys, dołączył do zespołu The Mandrakes, gdzie stawiał pierwsze kroki na scenie muzycznej. Kolejnym ważnym etapem w jego rozwoju artystycznym był rok 1969, kiedy to stał się częścią grupy The Alan Bown Set. Dołączenie do tego zespołu przyniosło mu pierwszy, znaczący sukces i pozwoliło zaistnieć na szerszej scenie muzycznej.

Era Vinegar Joe

W latach 1970–1974 Robert Palmer był członkiem zespołu Vinegar Joe, który wcześniej znany był pod nazwą Dada. Był to gorący okres w jego karierze, podczas którego dzielił obowiązki wokalne z utalentowaną Elkie Brooks. Współpraca ta zaowocowała kilkoma interesującymi nagraniami i umocniła pozycję Palmera na brytyjskiej scenie muzycznej. Zespół Vinegar Joe był znany z energetycznych występów i eklektycznego podejścia do muzyki, łącząc wpływy rocka, soulu i bluesa.

Debiut solowy i album „Sneakin’ Sally Through the Alley”

Przełomowy moment w karierze Roberta Palmera nastąpił w 1974 roku, kiedy to podpisał kontrakt solowy z renomowaną wytwórnią Island Records. Owocem tej współpracy był jego debiutancki album zatytułowany „Sneakin’ Sally Through the Alley”. Nagrania do tej płyty odbyły się w legendarnym Nowym Orleanie, a Palmer miał okazję współpracować z wybitnymi muzykami z grup takich jak Little Feat oraz The Meters. Album ten, łączący wpływy R&B, soulu i rocka, spotkał się z pozytywnym przyjęciem i zapoczątkował jego udaną karierę solową, pokazując Palmera jako artystę potrafiącego adaptować się do różnych stylów i eksperymentować z brzmieniami.

Supergrupa The Power Station

Rok 1985 okazał się niezwykle ważny dla kariery Roberta Palmera, głównie za sprawą jego udziału w supergrupie The Power Station. Powstała ona podczas przerwy w działalności zespołu Duran Duran, a jej członkami oprócz Palmera byli Andy Taylor, John Taylor oraz Tony Thompson. The Power Station szybko zdobyła popularność, łącząc charakterystyczne brzmienie z charyzmą swoich członków. Mimo że projekt był tymczasowy, jego wpływ na dalsze losy Palmera był znaczący, otwierając nowe możliwości artystyczne i komercyjne.

Sukces albumu Riptide i hit „Addicted to Love”

Prawdziwy światowy rozgłos przyniósł Robertowi Palmerowi album „Riptide”, wydany w 1985 roku. Krążek ten zawierał jeden z jego największych przebojów wszech czasów – „Addicted to Love”. Utwór ten, z charakterystycznym teledyskiem, błyskawicznie podbił listy przebojów na całym świecie, osiągając pierwsze miejsce w Stanach Zjednoczonych i stając się niekwestionowanym hitem. Album „Riptide” ugruntował pozycję Palmera jako międzynarodowej gwiazdy, a jego wizerunek i styl stały się obiektem naśladowania. Sukces ten był zwieńczeniem lat ciężkiej pracy i poszukiwań artystycznych.

Album „Heavy Nova” i utwór „Simply Irresistible”

W 1988 roku Robert Palmer zaprezentował kolejny, niezwykle udany album – „Heavy Nova”. Na płycie tej artysta odważnie eksperymentował, łącząc rytmy bossa novy z ciężkimi brzmieniami rocka i białego soulu. Ta śmiała fuzja stylów zaowocowała kolejnym wielkim hitem w karierze Palmera, utworem „Simply Irresistible”. Piosenka ta, podobnie jak „Addicted to Love”, stała się globalnym przebojem, potwierdzając wszechstronność i innowacyjność Roberta Palmera jako artysty. Album „Heavy Nova” udowodnił, że Palmer potrafi konsekwentnie tworzyć muzykę, która trafia w gusta szerokiej publiczności, nie tracąc przy tym własnego, unikalnego charakteru.

Współpraca z UB40 i innymi artystami

Robert Palmer wielokrotnie udowadniał, że jest otwarty na współpracę z innymi artystami, co wzbogacało jego dyskografię i pozwalało dotrzeć do nowych grup odbiorców. Na albumie „Don’t Explain” z 1990 roku znalazł się m.in. jego cover utworu Boba Dylana „I’ll Be Your Baby Tonight”, nagrany wspólnie z popularną grupą UB40. Ta kolaboracja pokazała Palmera w nowym świetle, łącząc jego charakterystyczne brzmienie z elementami reggae. Wcześniej, na albumie „Clues” z 1980 roku, gościnnie wystąpili Gary Numan oraz Chris Frantz z Talking Heads, co pomogło Palmerowi dotrzeć do młodszej publiczności i poszerzyć grono swoich fanów. Jego współpraca z tak różnorodnymi artystami, jak Marvin Gaye, Rod Stewart czy Shania Twain, świadczy o jego wszechstronności i szacunku, jakim cieszył się w branży muzycznej.

Eksperymenty muzyczne i stylistyczne

Kariera Roberta Palmera to nieustanne poszukiwania i eksperymenty. Od bluesa i soulu słuchanych na Malcie, przez rockowe brzmienia Vinegar Joe, po fuzję bossa novy z ciężkim rockiem na „Heavy Nova”. Jego album „Clues” z 1980 roku, na którym znalazły się utwory takie jak „Looking for Clues”, stanowił przykład jego innowacyjnego podejścia do muzyki pop, łącząc elektroniczne brzmienia z charakterystycznym dla niego wokalem. Ta otwartość na nowe gatunki i style muzyczne, w połączeniu z niezmienną elegancją i charyzmą, sprawiły, że Robert Palmer pozostał ikoną muzyki przez wiele lat. Jego zdolność do tworzenia przebojów, takich jak „Every Kind of People” czy „Johnny and Mary”, świadczy o jego wszechstronności i głębokim zrozumieniu potrzeb publiczności.

Nagrody i osiągnięcia Roberta Palmera

Kariera Roberta Palmera została uhonorowana licznymi nagrodami i wyróżnieniami, świadczącymi o jego znaczącym wpływie na świat muzyki. Jego talent został doceniony przez najważniejsze instytucje branżowe, co potwierdza jego trwałe miejsce w historii.

Nagrody Grammy

Robert Palmer dwukrotnie został uhonorowany prestiżową nagrodą Grammy. Pierwszą statuetkę otrzymał w 1987 roku w kategorii „Best Male Rock Vocal Performance” za utwór „Addicted to Love”. Trzy lata później, w 1989 roku, odebrał kolejną nagrodę Grammy w tej samej kategorii, tym razem za piosenkę „Simply Irresistible”. Te nagrody potwierdzają jego status jednego z najważniejszych artystów rockowych swojej generacji, docenionego przez Akademię Fonograficzną za wybitne osiągnięcia wokalne.

MTV Video Music Awards

W 1986 roku, w szczytowym momencie popularności, Robert Palmer zdobył nagrodę MTV Video Music Awards w kategorii „Best Male Video” za swój kultowy teledysk do piosenki „Addicted to Love”. Klip ten, charakteryzujący się stylizacją z udziałem identycznie wyglądających modelek, stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych wizualnie elementów lat 80. i przyczynił się do ogromnego sukcesu utworu.

Nominacje do Brit Awards

Brytyjska Akademia Sztuki Filmowej i Telewizyjnej (BAFTA) wielokrotnie doceniała talent Roberta Palmera, nominując go dwukrotnie do prestiżowej nagrody Brit Award. Nominacje te, w kategorii „British Male Solo Artist”, miały miejsce w latach 1987 i 1989, co świadczy o jego silnej pozycji na krajowej scenie muzycznej i uznaniu, jakim cieszył się w ojczyźnie.

Wyróżnienia branżowe ASCAP

Amerykańskie Stowarzyszenie Kompozytorów, Autorów i Wydawców (ASCAP) również uhonorowało Roberta Palmera za jego wkład w muzykę. W latach 1986 i 1990 artysta otrzymał nagrody ASCAP Pop Music Awards za swoje najczęściej odtwarzane utwory. Były to kolejno „Addicted to Love” i „Simply Irresistible”, co potwierdza nie tylko ich artystyczną wartość, ale także ogromną popularność i częstotliwość emisji radiowej.

Tabela nagród i wyróżnień

Rok Nagroda Kategoria Utwór/Album
1986 MTV Video Music Awards Best Male Video Addicted to Love
1986 ASCAP Pop Music Awards Najczęściej odtwarzany utwór Addicted to Love
1987 Nagroda Grammy Best Male Rock Vocal Performance Addicted to Love
1987 Brit Award British Male Solo Artist (nominacja)
1989 Nagroda Grammy Best Male Rock Vocal Performance Simply Irresistible
1989 Brit Award British Male Solo Artist (nominacja)
1990 ASCAP Pop Music Awards Najczęściej odtwarzany utwór Simply Irresistible

Ciekawostki i mniej znane fakty z życia Roberta Palmera

Życie Roberta Palmera było pełne interesujących wydarzeń i nieoczekiwanych zwrotów akcji, które wykraczają poza jego dokonania muzyczne. Te detale dodają głębi jego biografii.

Edukacja i początki kariery zawodowej

Robert Palmer porzucił szkołę średnią po uzyskaniu sześciu certyfikatów O-levels, decydując się na krótką naukę w szkole artystycznej. Ta decyzja otworzyła mu drogę do rozpoczęcia pracy zawodowej, która szybko przerodziła się w karierę muzyczną. Już w wieku 15 lat dołączył do zespołu The Mandrakes, co świadczy o jego wczesnym zaangażowaniu w świat muzyki. Jego edukacja, choć krótka, została uzupełniona praktycznymi doświadczeniami, które kształtowały jego artystyczną duszę.

Przeprowadzki ze względu na bezpieczeństwo

W 1987 roku, zaniepokojony rosnącym wskaźnikiem przestępczości na Bahamach, Robert Palmer podjął decyzję o przeprowadzce. Artysta wraz z rodziną przeniósł się do Lugano w Szwajcarii, co było podyktowane chęcią zapewnienia sobie i bliskim bezpieczniejszego środowiska. Lugano stało się jego nowym domem, oferując spokój i wytchnienie od zgiełku sławy oraz trosk o bezpieczeństwo osobiste. Ta decyzja pokazuje jego pragmatyczne podejście do życia i troskę o dobro rodziny.

Współpraca z Garym Numanem

Album „Clues” z 1980 roku stanowił ważny etap w rozwoju kariery Roberta Palmera, częściowo dzięki współpracy z innymi artystami. Na tej płycie gościnnie wystąpili Gary Numan oraz Chris Frantz z zespołu Talking Heads. Ich udział pomógł Palmerowi dotrzeć do młodszej publiczności i zaprezentować swoje utwory nowemu gronu słuchaczy. Album ten, zawierający takie utwory jak „Looking for Clues”, pokazał jego zdolność do adaptacji do zmieniających się trendów muzycznych.

Kultowe teledyski i współpraca z Terence’em Donovanem

Trzy z najbardziej znanych teledysków Roberta Palmera – w tym te do utworów „Addicted to Love” i „Simply Irresistible” – zostały wyreżyserowane przez cenionego brytyjskiego fotografa mody, Terence’a Donovana. Teledyski te wyróżniały się charakterystycznym stylem, z udziałem niemal identycznie wyglądających modelek, co stało się jednym z jego znaków rozpoznawczych i przyczyniło się do artystycznego sukcesu wizualnych aspektów jego twórczości. Teledysk do „Addicted to Love” stał się wręcz symbolem przepychu lat 80. i wyznaczył nowe standardy w kreowaniu wizerunku artysty.

Lista kluczowych współprac artystycznych

  • The Mandrakes (początki kariery)
  • The Alan Bown Set (przełom)
  • Vinegar Joe (współpraca z Elkie Brooks)
  • Little Feat i The Meters (album „Sneakin’ Sally Through the Alley”)
  • The Power Station (supergrupa z członkami Duran Duran)
  • UB40 (cover „I’ll Be Your Baby Tonight”)
  • Gary Numan i Chris Frantz (album „Clues”)
  • Marvin Gaye
  • Rod Stewart
  • Shania Twain

Pasja do czytelnictwa i mody

Zainteresowanie Roberta Palmera literaturą było widoczne już od wczesnych lat jego życia. Jego pierwsza żona, Susan Thatcher, zwróciła uwagę na jego pasję do czytania, gdy poznali się na stacji kolejowej, a ona sama czytała książkę z gatunku science-fiction. Palmer był również znany ze swojej pasji do mody i elegancji, co zaowocowało m.in. tytułem „najlepiej ubranego gwiazdora rocka”, przyznanym mu przez magazyn Rolling Stone w 1990 roku. Jego styl, który często określano jako „sartorial elegance”, stał się integralną częścią jego wizerunku artystycznego.

Zdrowie i okoliczności śmierci Roberta Palmera

Stan zdrowia Roberta Palmera oraz okoliczności jego śmierci stanowią ważny element jego biografii, podkreślając kruchość życia.

Nałóg tytoniowy

Wspomniane w materiałach źródłowych informacje wskazują, że Robert Palmer był nałogowym palaczem. Ten wieloletni nałóg mógł mieć wpływ na jego stan zdrowia w późniejszych latach życia, chociaż bezpośrednia przyczyna śmierci nie była z nim bezpośrednio powiązana.

Przyczyna nagłego zgonu

Bezpośrednią przyczyną śmierci Roberta Palmera był nagły atak serca. Tragiczne zdarzenie miało miejsce 26 września 2003 roku w hotelu w Paryżu, gdzie artysta przebywał wraz ze swoją partnerką, Mary Ambrose. Jego nagłe odejście w wieku 54 lat było szokiem dla świata muzyki i jego fanów.

Kontrowersje i skandale związane z Robertem Palmerem

Kariera Roberta Palmera, choć bogata w sukcesy, nie była pozbawiona momentów kontrowersyjnych, które wpłynęły na jego publiczny wizerunek.

Incydent z narkotykami w młodości

W młodości Robert Palmer doświadczył incydentu związanego z narkotykami, który miał wpływ na jego wczesną karierę. Został zwolniony z pracy w lokalnej gazecie „Scarborough Evening News” po tym, jak policja podczas nalotu na jego stancję znalazła niedopałek jointa z marihuaną. To wydarzenie stanowiło wczesną przeszkodę w jego drodze zawodowej i pokazało, że nawet w początkach kariery artysta musiał mierzyć się z trudnościami.

Odejście z The Power Station i Live Aid

Robert Palmer wywołał pewne kontrowersje, rezygnując z trasy koncertowej z supergrupą The Power Station w ostatniej chwili. Decyzja ta, która obejmowała również odwołanie występu na legendarnym koncercie Live Aid, była podyktowana chęcią skupienia się na własnej karierze solowej. Chociaż dla fanów The Power Station było to rozczarowanie, Palmer uznał, że jego priorytetem jest rozwój jako artysty indywidualnego.

Zarzuty o plagiat brzmienia

Podczas swojej kariery Robert Palmer był oskarżany o kopiowanie brzmienia zespołu The Power Station na swoich solowych płytach. Muzyk stanowczo odpierał te zarzuty, podkreślając, że to właśnie on nadał tej grupie jej charakterystyczny dźwięk i styl. Palmer argumentował, że jego wpływ na kreowanie brzmienia The Power Station był kluczowy, a podobieństwa wynikały z jego własnej wizji artystycznej, a nie z imitacji.

Robert Palmer był artystą o niezwykłej wszechstronności i charyzmie, który z sukcesem przekraczał granice gatunków muzycznych. Jego kariera, naznaczona światowymi hitami takimi jak „Addicted to Love” i „Simply Irresistible”, przyniosła mu uznanie krytyków i fanów na całym świecie, czego dowodem są dwukrotne zdobycie nagrody Grammy. Choć jego życie zakończyło się przedwcześnie, pozostawił po sobie trwałe dziedzictwo muzyczne i wizerunkowe, które nadal inspiruje kolejne pokolenia.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Na co zmarł Robert Palmer?

Robert Palmer zmarł z powodu nagłego zawału serca. Przyczyną śmierci był rozległy zawał mięśnia sercowego, który nastąpił podczas snu.

Co stało się z piosenkarzem Robertem Palmerem?

Piosenkarz Robert Palmer zmarł niespodziewanie w wieku 54 lat. Jego przedwczesne odejście było szokiem dla fanów i świata muzyki.

Kiedy Robert Palmer wydał „Uzależniony od miłości”?

Piosenka „Addicted to Love” (pol. „Uzależniony od miłości”) została wydana w 1986 roku. Utwór ten stał się jednym z największych przebojów Roberta Palmera.

Kim jest partner Roberta Palmera?

Robert Palmer był dwukrotnie żonaty. Po raz pierwszy poślubił Sue Sheehan, a następnie Mary Ambrose Palmer.

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Robert_Palmer