Otto Heinrich Frank, urodzony 12 maja 1889 roku we Frankfurcie nad Menem, był niemieckim biznesmenem i kupcem, którego życie zostało nierozerwalnie splecione z dziedzictwem jego córki, Anne Frank, po tym, jak jako jedyny z najbliższej rodziny przeżył Holokaust. Ojciec Annelies Marie (Anne) i Margot Betti Frank, które zginęły w obozach koncentracyjnych, po wojnie poświęcił się edycji i promocji „Dziennika Anne Frank”, dzięki czemu głos jego córki dotarł do milionów czytelników na całym świecie. Zmarł 19 sierpnia 1980 roku w Birsfelden w Szwajcarii, w wieku 91 lat, pozostawiając po sobie trwały ślad jako strażnik pamięci i orędownik praw człowieka.
Najważniejsze fakty:
- Wiek: Na sierpień 1980 roku miał 91 lat.
- Żona/Mąż: Edith Holländer (pierwsza żona), Elfriede Markovits-Geiringer (druga żona).
- Dzieci: Margot Betti Frank, Annelies Marie Frank (Anne).
- Zawód: Biznesmen, kupiec, wydawca.
- Główne osiągnięcie: Publikacja i promocja „Dziennika Anne Frank”, ochrona pamięci o ofiarach Holokaustu.
Podstawowe informacje o Otto Franku
Otto Heinrich Frank przyszedł na świat 12 maja 1889 roku we Frankfurcie nad Menem, w Niemczech. Pochodził z rodziny o silnych korzeniach żydowskich, która pielęgnowała wartości klasy średniej. Jego życie naznaczone było tragicznymi wydarzeniami II wojny światowej, które doprowadziły do utraty obywatelstwa niemieckiego na mocy nazistowskich ustaw norymberskich. Przez większość swojej kariery zawodowej zajmował się handlem przyprawami i pektyną, a także prowadził bank odziedziczony po ojcu. Po wojnie jego głównym zajęciem stała się edycja i promocja dziennika jego córki, Anne Frank. Otto Frank zmarł 19 sierpnia 1980 roku w Birsfelden w Szwajcarii, w wieku 91 lat, jako ofiara raka płuc. Jego życie było świadectwem zarówno przedwojennych sukcesów biznesowych, jak i powojennej determinacji w walce o upamiętnienie ofiar Holokaustu.
Życie prywatne Otto Franka
Edukacja i wczesne pasje
Dzięki staraniom rodziców, Otto Frank otrzymał wszechstronne wykształcenie. Uczęszczał na lekcje muzyki, rozwijał umiejętności jeździeckie oraz regularnie odwiedzał teatr i operę, poszerzając swoje horyzonty kulturalne. Lata 1908–1909 spędził na studiach ekonomicznych w Heidelbergu, co stanowiło solidną podstawę dla jego przyszłej kariery biznesowej.
Pierwsze małżeństwo i dzieci
12 maja 1925 roku, w swoje 36. urodziny, Otto Frank poślubił Edith Holländer w synagodze w Akwizgranie. Ich małżeństwo zaowocowało narodzinami dwóch córek: Margot Betti, urodzonej 16 lutego 1926 roku, oraz Annelies Marie (znanej jako Anne), urodzonej 12 czerwca 1929 roku. Los okazał się okrutny wobec rodziny – obie córki zmarły na tyfus w obozie Bergen-Belsen w 1945 roku.
Drugie małżeństwo
Po tragicznej śmierci żony i córek, w 1953 roku Otto Frank poślubił Elfriede (Fritzi) Markovits-Geiringer. Elfriede, podobnie jak Otto, była ocalałą z Holokaustu i była jego byłą sąsiadką z okresu życia w Amsterdamie.
Służba wojskowa Otto Franka
I Wojna Światowa
Podczas I wojny światowej Otto Frank służył w armii Cesarstwa Niemieckiego. W sierpniu 1915 roku został powołany do wojska wraz z dwoma braćmi. W 1916 roku brał udział w krwawej bitwie nad Sommą, pełniąc rolę dalmierzysta przy piechocie. Rok później, w 1917 roku, uzyskał awans na stopień porucznika (Leutnant) i walczył w bitwie pod Cambrai. Za swoją odwagę i służbę dla Niemiec został odznaczony Krzyżem Żelaznym, prestiżowym wyróżnieniem tamtych czasów.
Kariera zawodowa i działalność powojenna
Przedwojenna kariera biznesowa
Po zakończeniu I wojny światowej Otto Frank powrócił do pracy w rodzinnym banku. Po przeprowadzce do Amsterdamu, rozpoczął karierę jako agent firmy Opekta, specjalizującej się w handlu przyprawami i pektyną. Ta działalność gospodarcza pozwoliła mu na zapewnienie bytu swojej rodzinie w nowym kraju.
Działalność po II Wojnie Światowej
Po wojnie, kiedy los pozwolił mu jako jedynemu z ukrywającej się rodziny przeżyć, Otto Frank podjął się misji życia – publikacji i promocji dziennika swojej córki Anne. Po otrzymaniu od Miep Gies ocalałych zapisów, Otto przystąpił do ich redakcji, usuwając fragmenty uznane za zbyt osobiste lub mogące być nużące dla szerszego grona czytelników. Pierwsze wydanie dziennika, zatytułowane „Het Achterhuis”, ukazało się 25 czerwca 1947 roku w Holandii.
Otto Frank aktywnie doradzał przy powstawaniu teatralnych i filmowych adaptacji dziennika, dbając o wierność przekazu i idei zawartych w zapiskach córki. Współcześnie, w sensie prawnym, Otto Frank jest uznawany za współautora dziennika, co miało na celu przedłużenie ochrony praw autorskich do książki aż do 2050 roku.
Filantropia i dziedzictwo Otto Franka
Założenie Anne Frank Fonds w Bazylei
W 1963 roku Otto Frank założył w Szwajcarii fundację Anne Frank Fonds, której przekazał wszystkie prawa autorskie do pism Anne. Organizacja ta do dziś przeznacza dochody na cele charytatywne, edukację, promowanie praw człowieka oraz walkę z rasizmem, kontynuując dzieło życia swojego założyciela.
Utworzenie Domu Anne Frank w Amsterdamie
3 maja 1957 roku, wspólnie z Johannesem Kleimanem, Otto Frank założył fundację w Amsterdamie. Jej głównym celem było uratowanie budynku przy Prinsengracht, znanego jako Kryjówka, przed wyburzeniem i przekształcenie go w miejsce pamięci. Dziś Anne Frank House jest ważnym ośrodkiem edukacyjnym i turystycznym.
Działalność na rzecz pokoju
Przez całe swoje powojenne życie Otto Frank poświęcił się szerzeniu ideałów zawartych w dzienniku swojej córki. Odpowiadał na tysiące listów od czytelników z całego świata, stając się żywym świadectwem i orędownikiem pokoju, tolerancji i zrozumienia między ludźmi. Jego postawa była wyrazem głębokiego przekonania o sile słowa pisanego i potrzebie pamięci o historii.
II Wojna Światowa i Holokaust
Ucieczka z Niemiec i życie w ukryciu
W obliczu narastającego nazizmu w Niemczech, w 1933 roku Otto Frank podjął trudną decyzję o ewakuacji swojej rodziny do Amsterdamu. Mimo starań o wizy do Stanów Zjednoczonych, Kuby i Wielkiej Brytanii w latach 1938 i 1941, ostatecznie rodzina znalazła się w sytuacji zagrażającej życiu. 6 lipca 1942 roku, po otrzymaniu wezwania do pracy przymusowej dla Margot, Otto zabrał rodzinę do przygotowanej wcześniej kryjówki w oficynie swojej firmy. Tam ukrywali się przez dwa lata, żyjąc w ciągłym strachu i niepewności. Otto Frank otrzymał wizę na Kubę 1 grudnia 1941 roku, jednak została ona anulowana 10 dni później.
Aresztowanie i deportacja
4 sierpnia 1944 roku, po zdradzie, grupa ukrywających się została odkryta przez SS-mana Karla Silberbauera. Otto Frank został aresztowany i trafił do obozu przejściowego Westerbork, a następnie, we wrześniu 1944 roku, został deportowany do Auschwitz-Birkenau. Tam doświadczył najgorszych okrucieństw nazistowskiego reżimu.
Wyzwolenie i powrót
Otto Frank został wyzwolony przez wojska radzieckie 27 stycznia 1945 roku, przebywając wówczas w baraku chorych. Powrót do Amsterdamu trwał sześć miesięcy. W tym czasie Otto dowiedział się o śmierci swojej żony, a dopiero później o tragicznej śmierci swoich córek, Margot i Anne. Ta bolesna wiadomość stanowiła dla niego ogromny cios, ale jednocześnie umocniła jego determinację do zachowania ich pamięci. 15 maja 1945 roku, podczas podróży powrotnej do Amsterdamu parowcem Monowai, Otto Frank napisał poruszający list do matki, w którym wyrażał nadzieję na odnalezienie swoich córek.
Kontrowersje i walka prawna
Procesy o autentyczność dziennika
Otto Frank wielokrotnie stawał przed sądem, aby bronić autentyczności zapisków swojej córki przed neonazistami i negacjonistami Holokaustu. Była to dla niego nie tylko walka prawna, ale przede wszystkim obrona prawdy historycznej i pamięci o ofiarach. W 1976 roku Otto Frank pozwał Ernsta Römera, sympatyka nazistów, który oskarżył go o sfałszowanie manuskryptu. Sąd w Hamburgu jednoznacznie potwierdził autentyczność dziennika, co było kolejnym zwycięstwem w walce o prawdę. Podczas badań prowadzonych przez BKA (Federalny Urząd Kryminalny) odkryto dwie luźne kartki zapisane długopisem. Ekspertyza wykazała jednak, że były to jedynie notatki włożone później do środka, a sam tekst dziennika nie zawierał śladów tuszu z długopisu, co potwierdziło, że te fragmenty nie pochodziły z pierwotnego zapisu Anne.
Ciekawostki z życia Otto Franka
W młodości Otto Frank odbył staż w słynnym domu towarowym Macy’s w Nowym Jorku, dzięki znajomości z Nathanem Strausem Jr. Istnieje również opowieść o tym, jak po zakończeniu I wojny światowej Otto wrócił z frontu później niż jego towarzysze, ponieważ otrzymał rozkaz skonfiskowania dwóch koni od rolnika. Po klęsce Niemiec postanowił je uczciwie zwrócić właścicielowi. Po inwazji Niemiec na Holandię w 1940 roku, Otto Frank zastosował strategię „aryzacji” firm, formalnie przekazując kontrolę nad swoimi przedsiębiorstwami nieżydowskim pracownikom, aby ratować je przed konfiskatą.
Otto Frank, po przejściu przez niewyobrażalne cierpienia Holokaustu, poświęcił resztę życia ochronie i promocji dziedzictwa swojej córki, Anne Frank. Jego determinacja w walce o prawdę historyczną i upamiętnienie ofiar sprawiła, że jego postać stała się symbolem nadziei i wytrwałości w obliczu zła. Jako jedyny z rodziny przeżył obozy zagłady, a jego powojenne życie było nieustanną walką o to, by głos jego córki i pamięć o milionach ofiar nie zostały zapomniane.
Często Zadawane Pytania (FAQ)
Kim był Otto Frank?
Otto Frank był niemiecko-żydowskim przedsiębiorcą, który stał się znany jako ojciec Anny Frank. Był jedynym członkiem swojej rodziny, który przeżył Holokaust.
Kto wydał rodzinę Franka?
Dokładna tożsamość osoby, która wydała rodzinę Franków, nigdy nie została jednoznacznie ustalona. Istnieje kilka teorii, ale żadna nie została potwierdzona ponad wszelką wątpliwość.
Ile lat miał Otto Frank kiedy zaczął się ukrywać?
Otto Frank miał 42 lata, kiedy wraz z rodziną zaczął się ukrywać w lipcu 1942 roku.
Jak Otto Frank uciekł?
Otto Frank nie uciekł. Został aresztowany wraz z innymi mieszkańcami Kryjówki w sierpniu 1944 roku i wysłany do obozu koncentracyjnego.
Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Otto_Frank
