Luis Aragonés, którego pełne nazwisko brzmiało José Luis Aragonés Suárez Martínez, był postacią monumentalną w historii hiszpańskiego futbolu. Urodzony 28 lipca 1938 roku w Madrycie, zmarł 1 lutego 2014 roku, pozostawiając po sobie dziedzictwo zarówno jako wybitny piłkarz, jak i rewolucyjny trener. Na dzień 28 lipca 2024 roku miałby 86 lat. Jego kariera, naznaczona błyskotliwymi umiejętnościami, strategicznym geniuszem i nieprzejednaną wolą walki, zaowocowała licznymi sukcesami, z których największym jest poprowadzenie reprezentacji Hiszpanii do zwycięstwa na Mistrzostwach Europy w 2008 roku – pierwszym od 1964 roku międzynarodowym trofeum dla kraju. Jako zawodnik zyskał przydomek „Zapatones”, symbolizujący potężne, precyzyjne uderzenia z rzutów wolnych.
Żonaty z: Carmen Pereiro (niepotwierdzone w tekście źródłowym)
Dzieci: Brak informacji w tekście źródłowym
Zawód: Piłkarz, Trener
Główne osiągnięcie: Triumf z reprezentacją Hiszpanii na Mistrzostwach Europy 2008
Najważniejsze fakty
- Wiek: Na 1 lutego 2014 roku miał 75 lat.
- Żona/Mąż: Brak informacji w tekście źródłowym.
- Dzieci: Brak informacji w tekście źródłowym.
- Zawód: Piłkarz, Trener
- Główne osiągnięcie: Triumf z reprezentacją Hiszpanii na Mistrzostwach Europy 2008
Kariera piłkarska Luisa Aragonésa
Początki i epizod w Realu Madryt
José Luis Aragonés Suárez Martínez, znany powszechnie jako Luis Aragonés, przyszedł na świat 28 lipca 1938 roku w dzielnicy Hortaleza w Madrycie. Swoją profesjonalną przygodę z piłką rozpoczął w 1957 roku w klubie Getafe Deportivo. Rok później, w 1958 roku, podpisał kontrakt z Realem Madryt, jednakże nie zdołał przebić się do pierwszej drużyny „Królewskich”.
Okres wypożyczeń i debiut w Primera División
W latach 1958–1960, jako zawodnik Realu Madryt, Aragonés był wypożyczany do innych klubów. Grał w Recreativo Huelva, a także w Hércules CF, gdzie w 24 meczach ligowych zdobył imponujące 17 bramek. W 1960 roku dołączył do Realu Oviedo, a właśnie w barwach tego klubu zadebiutował w najwyższej klasie rozgrywkowej Hiszpanii, Primera División.
Gra w Betisie i „złota era” w Atlético Madryt
W latach 1961–1964 Luis Aragonés reprezentował barwy Realu Betis, rozgrywając 82 lub 86 meczów ligowych i strzelając 33 gole. Najbardziej znaczący rozdział w jego karierze piłkarskiej przypadł jednak na lata 1964–1974, kiedy przez dekadę był kluczowym zawodnikiem Atlético Madryt. W barwach „Los Colchoneros” rozegrał 265 meczów w Primera Liga, zdobywając 123 bramki. Do dziś pozostaje najlepszym strzelcem w historii klubu i jednym z rekordzistów pod względem liczby występów.
Finał Pucharu Europy 1974
W swoim ostatnim sezonie jako piłkarz, 1973/1974, Luis Aragonés wraz z Atlético Madryt dotarł do finału Pucharu Europy. W dramatycznym meczu przeciwko Bayernowi Monachium, Aragonés wpisał się na listę strzelców w dogrywce, dając swojej drużynie prowadzenie. Ostatecznie jednak trofeum nie trafiło do Madrytu.
Kariera reprezentacyjna
Luis Aragonés zadebiutował w reprezentacji Hiszpanii 8 maja 1965 roku. W sumie wystąpił w 11 spotkaniach kadry narodowej, zdobywając 3 bramki. W swoim dziesiątym występie w barwach reprezentacji, w 1970 roku przeciwko Irlandii Północnej, pełnił funkcję kapitana drużyny.
Kariera trenerska Luisa Aragonésa
Wielokrotne powroty i sukcesy z Atlético Madryt
Po zakończeniu kariery piłkarskiej, Luis Aragonés rozpoczął niezwykle bogatą ścieżkę trenerską, wielokrotnie powracając do Atlético Madryt. Prowadził ten klub aż sześciokrotnie w różnych okresach, od 1974 do 2003 roku. Jest uznawany za najbardziej utytułowanego szkoleniowca w historii Atlético Madryt, zdobywając z nim łącznie osiem trofeów.
Sukcesy z FC Barceloną i innymi klubami La Liga
W sezonie 1987–1988 Luis Aragonés prowadził FC Barcelonę, z którą zdobył Puchar Króla (Copa del Rey). Jego trenerski ślad obejmuje również takie kluby jak Espanyol, Sevilla, Valencia – z którą otarł się o mistrzostwo kraju w sezonie 1995–96 – a także Real Betis, Real Oviedo i Mallorca. W 2001 roku podjął się misji ratunkowej z Atlético Madryt, prowadząc zespół do awansu z Segunda División do Primera División w sezonie 2001–02.
Rewolucja w reprezentacji Hiszpanii i styl „tiki-taka”
Prawdziwy triumf w karierze trenerskiej Luisa Aragonésa nastąpił po objęciu kadry narodowej Hiszpanii w 2004 roku. Selekcjoner dokonał odważnych zmian w składzie, wprowadzając nową filozofię gry opartą na krótkich, precyzyjnych podaniach i dominacji w posiadaniu piłki, znaną jako „tiki-taka”.
Triumf na Euro 2008
Kulminacją pracy Aragonésa z reprezentacją Hiszpanii był triumf na Mistrzostwach Europy w 2008 roku. „La Roja” pod jego wodzą pokonała w finale Niemcy 1:0, zdobywając pierwsze międzynarodowe trofeum od 1964 roku. Był to początek złotej ery hiszpańskiego futbolu.
Koniec posuchy reprezentacyjnej
Zwycięstwo na Euro 2008 miało ogromne znaczenie symboliczne, przywracając Hiszpanii poczucie dumy narodowej i udowadniając, że hiszpański futbol jest w stanie osiągnąć najwyższe cele.
Praca w Turcji (Fenerbahçe)
Po sukcesie na Euro 2008, w lipcu 2008 roku Luis Aragonés podjął wyzwanie, podpisując dwuletni kontrakt z tureckim klubem Fenerbahçe. Był to jego jedyny zagraniczny klub w karierze trenerskiej.
Nagrody i osiągnięcia Luisa Aragonésa
Sukcesy jako piłkarz
Jako zawodnik, Luis Aragonés trzykrotnie zdobywał mistrzostwo Hiszpanii (1966, 1970, 1973) oraz dwukrotnie Puchar Króla (1965, 1972). W sezonie 1969–70 zdobył prestiżowe Trofeum Pichichi jako najlepszy strzelec ligi hiszpańskiej, dzieląc to wyróżnienie z Gárate i Amancio.
Sukcesy jako trener
Jako trener, Luis Aragonés zdobył mistrzostwo Hiszpanii z Atlético Madryt w 1977 roku. Jego dorobek uzupełniają cztery Puchary Króla (trzy z Atlético: 1976, 1985, 1992; jeden z FC Barceloną: 1988) oraz Superpuchar Hiszpanii w 1985 roku.
Puchar Interkontynentalny i inne wyróżnienia
W 1974 roku, jeszcze jako piłkarz, Luis Aragonés triumfował w Pucharze Interkontynentalnym. W 1977 roku otrzymał nagrodę Don Balón dla najlepszego trenera, a w 2008 roku został uznany Najlepszym Trenerem Narodowym na Świecie przez IFFHS. W tym samym roku uhonorowano go prestiżowym wyróżnieniem Marca Leyenda.
Złoty Medal Wspólnoty Madrytu (pośmiertnie)
Pośmiertnie, w 2014 roku, Luis Aragonés został odznaczony Złotym Medalem Wspólnoty Madrytu, co stanowiło hołd dla jego zasług dla sportu.
Kariera trenerska w liczbach
Statystyki trenerskie Luisa Aragonésa obejmują 1151 oficjalnych meczów, w których odniósł 567 zwycięstw, 262 remisy i 322 porażki. Najwyższą skuteczność, przekraczającą 70% zwycięstw, osiągnął jako selekcjoner reprezentacji Hiszpanii (38 zwycięstw w 54 meczach).
Ciekawostki i kontrowersje związane z Luisem Aragonésem
Kontrowersje
Skandal z Thierrym Henrym
Jednym z najbardziej nagłośnionych incydentów z udziałem Luisa Aragonésa był skandal z Thierrym Henrym w 2004 roku, kiedy to podczas treningu użył rasistowskich określeń wobec francuskiego piłkarza.
Osobowość i przesądy
Chorobliwa przesądność i lęk przed kolorem żółtym
Luis Aragonés był znany ze swojej chorobliwej przesądności, w tym silnego lęku przed kolorem żółtym. Podczas Euro 2008 domagał się, aby rezerwowe stroje reprezentacji Hiszpanii określać mianem „musztardowych”, a nie „żółtych”.
Luis Aragonés był legendą hiszpańskiego futbolu, którego wizjonerskie podejście do taktyki i nieustępliwość doprowadziły reprezentację Hiszpanii do historycznego triumfu na Euro 2008, na zawsze zmieniając oblicze tej dyscypliny. Jego dziedzictwo jako piłkarza i trenera pozostaje inspiracją dla kolejnych pokoleń.
Często Zadawane Pytania (FAQ)
Dlaczego Luis Aragones opuścił Hiszpanię?
Luis Aragonés opuścił reprezentację Hiszpanii po zdobyciu Mistrzostwa Europy w 2008 roku. Decyzja ta była zaplanowana i wynikała z jego wcześniejszych ustaleń z federacją, która pozwoliła mu odejść po osiągnięciu sukcesu.
Kto był trenerem Hiszpanii na Euro 2008?
Trenerem reprezentacji Hiszpanii na Euro 2008 był Luis Aragonés. To pod jego wodzą drużyna narodowa zdobyła tytuł mistrza Europy, pokonując w finale Niemcy.
Kim jest Luis Enrique?
Luis Enrique jest hiszpańskim trenerem piłkarskim i byłym zawodnikiem. W swojej karierze trenerskiej prowadził między innymi FC Barcelonę oraz reprezentację Hiszpanii, z którą dotarł do półfinału Euro 2020.
Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Luis_Aragon%C3%A9s
